تو
که درست درمیانه جانم خانهات را بنا کردهای
که ریشه عشقت به شاهرگم رسیده
و گرمای تابستانیات تسلیٰ سوزِ پاییزیام شده
تو
آدمِ امنِ روزگاران پرهیاهو
و روزیِ پربرکتِ سالهای پرغبار
سالروز بودنت را
به پاسِ تحربه سبز و لطیفِ زیستن درکنارت
در اعماق قلبم جشن میگیرم
تمامِ من