چهاردهمین یادداشت – و شاید زندگی خود سرنوشی اندوه‌بار برای انسان باشد

درختی بریده می‌شود. یا سازی می‌شود در دستان نوازنده‌ای و یا ذغالی که جنگل را می‌سوزاند.
و شاید کاغذی
کاغذی که شاید نامه‌ای شود و حامل اشکی و یا بار نقاشی کودکی را به دوش بکشد
و شاید جا به ماند در کیفی
سرنوشت چیست؟


این نوشته طولانی‌تر بود. درون کاغذی که شاید جا مانده بود.
ترجیح دادم کاغذم را دور بیندازم. که شاید این خود سرنوشتی دیگری برای آن باشد.
شاید کسی جایی کاغذم را پیدا کند و بخواندش و شاید برای همیشه جایی گم بماند.
سرنوشت چیست؟

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *